زیرا دانستن، تغییر نیست.

دانستن، بدون تجربه کردن، تنها مجموعه‌ای از اطلاعات بالقوه در ذهن ماست؛ اطلاعاتی که تا زمانی که به تجربه‌ای زنده تبدیل نشوند، تغییری در کیفیت زندگی ما ایجاد نمی‌کنند.

ممکن است بارها درباره آرامش، ارتباط مؤثر یا مدیریت ذهن خوانده و شنیده باشیم، اما در لحظه‌ای که با یک چالش واقعی روبه‌رو می‌شویم، آنچه رفتار ما را شکل می‌دهد، دانسته‌هایمان نیست؛ بلکه میزان آگاهی‌ای است که در وجودمان به تجربه تبدیل شده است.

تغییر، از انباشتن اطلاعات آغاز نمی‌شود؛ از زیستنِ آگاهی آغاز می‌شود. زمانی که آنچه می‌دانیم، در نگاه، انتخاب‌ها و شیوه زندگی ما جاری شود، دانستن به بینش تبدیل می‌شود و بینش، آغاز تحول است